Popularne posty

wtorek, 7 maja 2013

Sprzeczne zdania


Władza jest jak narkotyk. Bardzo wąska część społeczeństwa potrafi się przeciwstawić jej odurzającej mocy. Wtedy dla nich władza staje się jak woda- nie uzależnia.

********************************************************************************

   Sasuke leżał w namiocie na prowizorycznym łóżku. Podłączyli go do kroplówki. Dwaj medycy krzątali się po namiocie i przygotowywali ziołowe lekarstwa.
-Nie rozumiem po co marnujemy na niego lekarstwo- Sora postanowił wylać swoje żale przyjaciółce.
-Nie narzekaj, to tylko kolejny pacjent. Od kiedy ci to robi różnice?-Paaru przelewała wywar do strzykawek.
-O co chodzi radzie? Przyjmują takich jak on, wynędzniałych niby-ninja, którzy nie radzą sobie w prawdziwym świecie.-Blondynka spojrzała na członka swojej drużyny z troską.
-Jak możesz tak mówić! Pochodzimy z wioski ukrytej tajemnicy. Genezą tego miejsca jest fakt, że przyjmujemy takich jak on.-
-Tak oczywiście. Po co się martwić naszymi na froncie, marnujmy leki i cenny czas na obcych- Brunet podniósł głos.
-Nie chodzi ci o niego prawda? W twoich oczach cała rada powinna postępować inaczej.- Sora patrzył się na dziewczynę i nie odpowiadał.
-Dlaczego zależy ci żebyśmy weszli w sojusz ze zjednoczonymi siłami ninja?-kontynłowała nie zrażona ciszą.
-Bo to jedyne wyjście, toczy się wojna a my? Zajmujemy się niedobitkami zamiast pomóc ludziom, którzy tam walczą.
-Wioska nie została założona by być globalną bronią-
-Czasy się zmieniają-
-Ale ludzie nie-
-Paaru moja droga spróbuj mnie w końcu zrozumieć. 60% naszego społeczeństwa to wyszkoleni shinobi. Wiesz co moglibyśmy osiągnąć?-
-Tysiące ofiar.-
-Widzisz tylko ciemną stronę co?-
-Wiesz co. Idź do Negai i poopowiadaj jej o swoich "planach". Sama się nim zajmę.- Wskazała ręką na Sasuke. Sora wyszedł z namiotu.
-Pieprzony idiota-szepnęła pod nosem.
   Sauske był nie przytomny jednak w inny sposób doskonale słyszał i rozumiał co dzieje się wokół niego. W pewnym sensie można uznać jego stan za półprzytomny, wiedział co się dzieje ale nie mógł reagować. Nie mógł myśleć. Półtora dnia, które spędził w namiotowym miasteczku były dla niego ulgą. Po mimo faktu iż większość czasu był nie przytomny.
   Negai weszła do namiotu. Ochrona obozowiska medyków była trudniejsza niż można się tego było spodziewać. Nieprzerwane ataki klonów i "ożywionych były co najmniej trudne i męczące.
Rozpuściła brązowe włosy zdjęła pelerynę i odłożyła na krzesło. Zamieszkiwała namiot już dwa tygodnie i po mimo faktu iż miał tylko dwa meble ( krzesło obok wejścia i łóżko polowe naprzeciw ) wydawał się dość przytulny. Wiedział że przerwa była jej już wskazana kolana same się pod nią załamywała, a ilość czakry była tak beznadziejnie mała, że nie wystarczył by jej nawet na jutsu wzrokowe.
-Negai ! Jesteś tam, mogę wejść?- " o nie czego jeszcze ten tu chce".
-Jeśli musisz to wejdź.- Sora ziewnął i usiadł na krześle.
-Co się stało Sora? Błagam tylko mi nie mów, że znów złapali cię na sikaniu do źródła wody pitnej i mam rozmawiać z zarządcami wioski medyków.-
-Haha bardzo śmieszne do końca życia będziesz mi to wypominać co? Chcę pogadać o strategii-
-O czym?-
-Wiesz nie chwaląc się mam kilka genialnych planów-
-Ja też mam kilka świetnych planów może wyjdź i nie mieszaj się.- Spojrzał na nią ostro lekki ton ich rozmowy gwałtownie się zmienił.
-Dlaczego mnie nie wysłuchasz?- Sora patrzył centralnie na nią próbując ją przygnieść spojrzeniem.
-Nie jesteś członkiem rady- Ukłuła go w czuły punkt. To było jego marzenie od dzieciństwa. Rządzić. Patrzył nie przerwanie w jej zielone oczy.
-A ty zostałaś nim tylko dlatego że masz ten swój klan na skraju zapomnienia!- Nie dawała po sobie nic poznać po prostu patrzył jak się gotuje.
-Ci to w ogóle za imię ''Negai''?! Kto normalny nazywa dziecko nadzieja?!-
-Ktoś kto wie że nić jego życia niedługa się urwie, a potomek ma perspektywy by dokonać wielkich rzeczy.- Oboje błyskawicznie rozpoznali ten głos ich stara mistrzyni stała w wejściu i patrzyła karcąco na Sore.
-Wyjdź Sora puki możesz to zrobić o własnych siłach-
   Gdzie ja jestem? Nigdy tu nie byłem. Co te rurki robią w moim ramieniu? Wyrwałem je jednym ruchem. Dziewczyna przy stole odwróciła się.
-Witaj Sasuke jestem Parru miło cię widzieć przytomnego.- Złapałem ją i przygwoździłem do ziemi. Tak dobrze znałem jej głos ale skąd?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz